Yoehoe, ik kan vertrekken. M'n werkvergunning en visum zijn eindelijk rond!! Aanstaande dinsdag 20 november vlieg ik, nu echt. Zeven weken wachten is best lang. Tsja, in positivo taal ben ik weer een ervaring rijker. Maar om eerlijk te zijn zag ik met angst en beven Kerst en Oud en Nieuw wel heel dichtbij komen.
Achteraf blijkt dat ook een Canadees stel nog geen visum hadden. Ook the Pistells (zo heten ze echt!) vliegen pas volgende week naar Madang. De training in taal en cultuur van Papua Nieuw Guinea is uitgesteld. Ik ben opgelucht en blij.
Helaas toch geen Sinterklaas voor mij dit jaar.
Hij komt, hij komt... maar ik ga!
14 november 2007
12 november 2007
The Refugee Next Door
Asielzoekers in Nederland mogen vrijwel niets doen. We zijn bang dat ze te veel integreren en dat ze concurren met Nederlanders op de arbeidsmarkt. Liever stoppen we ze weg in kazernes. In afwachting van een langslepende procedure, waar de gemiddelde Nederlander met moeite doorheen zou komen, brengen ze hun dagen door met wachten.
De afgelopen weken heb ik me een heel klein beetje kunnen verplaatsen in het wachtende leven. Het is ongelofelijk vervelend en saai om niks te kunnen of mogen doen. Gelukkig wacht ik (totnogtoe) slechts zes weken tot ik weer mag doen wat ik graag wil. Geen zes jaar.
Stel je eens voor hoe het is om op stel en sprong je leven om te gooien. Je familie en vrienden zie je misschien wel nooit meer. Je huis, auto, fiets, bed en stamkroeg moet je achterlaten. Ik kan het me nauwelijks indenken. Jij?
Als we niet opkomen voor de meest kwetsbaren in de wereld, waarvoor komen we dan nog wel op? Vrijdagavond werd in een speciaal televisieprogramma aandacht gevraagd voor de mensen in Darfur. Er keken slechts 247.000 mensen. Vrijdagavond is misschien geen handige avond. Moe van hele week werken, willen we blij het weekend in. Dan zitten we natuurlijk niet te wachten op een bak ellende.
Een paar duizend kilometer van Darfur ligt Uganda. In het Soweta Vluchtelingenkamp leven 3.000 mensen in zware omstandigheden. Een team VSO'ers heeft het project The Refugee Next Door opgezet. Het doel is om de gezondheidszorg en het onderwijs in en rond het kamp te verbeteren. Dat is namelijk hard nodig. Kijk maar eens op de website van het project voor meer informatie, foto's en filmpjes van het kamp. Het hoeft echt niet op vrijdagavond...
Wat hebben vluchtelingen in Nederland, Darfur en Uganda te maken met Papua Nieuw Guinea? Niet zo heel veel op het eerste gezicht. Behalve dan misschien dat iedereen recht heeft op een toekomst, ongeacht waar we zijn geboren. En dat ik hoop dat dit bericht daar een heel klein beetje aan kan bijdragen.
De afgelopen weken heb ik me een heel klein beetje kunnen verplaatsen in het wachtende leven. Het is ongelofelijk vervelend en saai om niks te kunnen of mogen doen. Gelukkig wacht ik (totnogtoe) slechts zes weken tot ik weer mag doen wat ik graag wil. Geen zes jaar.
Stel je eens voor hoe het is om op stel en sprong je leven om te gooien. Je familie en vrienden zie je misschien wel nooit meer. Je huis, auto, fiets, bed en stamkroeg moet je achterlaten. Ik kan het me nauwelijks indenken. Jij?
Als we niet opkomen voor de meest kwetsbaren in de wereld, waarvoor komen we dan nog wel op? Vrijdagavond werd in een speciaal televisieprogramma aandacht gevraagd voor de mensen in Darfur. Er keken slechts 247.000 mensen. Vrijdagavond is misschien geen handige avond. Moe van hele week werken, willen we blij het weekend in. Dan zitten we natuurlijk niet te wachten op een bak ellende.
Een paar duizend kilometer van Darfur ligt Uganda. In het Soweta Vluchtelingenkamp leven 3.000 mensen in zware omstandigheden. Een team VSO'ers heeft het project The Refugee Next Door opgezet. Het doel is om de gezondheidszorg en het onderwijs in en rond het kamp te verbeteren. Dat is namelijk hard nodig. Kijk maar eens op de website van het project voor meer informatie, foto's en filmpjes van het kamp. Het hoeft echt niet op vrijdagavond...
Wat hebben vluchtelingen in Nederland, Darfur en Uganda te maken met Papua Nieuw Guinea? Niet zo heel veel op het eerste gezicht. Behalve dan misschien dat iedereen recht heeft op een toekomst, ongeacht waar we zijn geboren. En dat ik hoop dat dit bericht daar een heel klein beetje aan kan bijdragen.
1 november 2007
Adam
Het is de laatste weken een vast ritueel geworden. Eén keer in de week krijg ik een mailtje van Adam van de Travel Unit van VSO. Het mailtje is getiteld 'PNG - Update' of 'PNG - Further update' of als het echt spannend begint te worden 'PNG - Another update!!!! Important'.
Adam start met de mededeling dat er wederom vertraging is en dat ik een weekje later vlieg. Vervolgens legt Adam geduldig uit dat we nog steeds wachten op een fax vanuit Papua Nieuw Guinea met de 'visa clearance'. Adam - "I'm afraid that I am the bearer of bad news" - wordt er ondertussen ook een beetje moedeloos van.
Mijn favoriete onderdeel van de mail komt op het laatst wanneer Adam het nieuwe vluchtschema uiteenzet. Welke landen en steden van de wereldkaart zou ik dit keer gaan bezoeken? Stopovers in Londen, Abu Dhabi, Singapore, Bangkok, Sydney, Brisbane, Cairns, Port Moresby kwamen al voorbij. De nieuwste aanwinst van deze week is Seoul, leuk!
Adam start met de mededeling dat er wederom vertraging is en dat ik een weekje later vlieg. Vervolgens legt Adam geduldig uit dat we nog steeds wachten op een fax vanuit Papua Nieuw Guinea met de 'visa clearance'. Adam - "I'm afraid that I am the bearer of bad news" - wordt er ondertussen ook een beetje moedeloos van.
Mijn favoriete onderdeel van de mail komt op het laatst wanneer Adam het nieuwe vluchtschema uiteenzet. Welke landen en steden van de wereldkaart zou ik dit keer gaan bezoeken? Stopovers in Londen, Abu Dhabi, Singapore, Bangkok, Sydney, Brisbane, Cairns, Port Moresby kwamen al voorbij. De nieuwste aanwinst van deze week is Seoul, leuk!
Abonneren op:
Posts (Atom)